Zgodnie z istniejącymi przepisami prowadzenie księgi musi być odzwierciedleniem dokonanych operacji gospodarczych, zgodnie z ich rzeczywistym stanem. Aby przedsiębiorca temu sprostał musi zebrać kluczowe dokumenty, potwierdzające przychód lub rozchód. Dobrze byłoby przeanalizować sytuację, kiedy brak jest dokumentu potwierdzającego kupno artykułów handlowych, gdyż podatnik zajmuje się sprzedażą detaliczną używanych artykułów pozyskanych nieodpłatnie z tzw. “wystawek”, które mają miejsce w Niemczech, Holandii lub Belgii. Jedyny koszt jaki płatnik ponosi jest związany z transportem artykułów z danego kraju do Polski gdzie będą sprzedawane . ten rodzaj zdobywania artykułów zdarza się nieczęsto to też bieżące przepisy w obecnej chwili, dotyczące prowadzenia PKiR, nie określają w sposób jasny zasad postępowania w tej kwestii . Niewątpliwie właściciel firmy jest zobligowany do odzwierciedlenia faktu dokonania wszystkich operacji gospodarczych w taki sposób w jaki rzeczywiście odbyły się. Oznacza to, że w księdze muszą być zawarte również te towary, które nabyliśmy nieodpłatnie, a podlegają dalszej odsprzedaży . Szczegółowe informacje dotyczące zdarzenia gospodarczego muszą być zawarte w kolumnie 6 księgi, z kolei w kolumnie 17 może pojawić się notatka o pochodzeniu artykułów. Przepisy prawa podatkowego nie normują zupełnie zasad dokumentowania uzyskania artykułów ruchomych (towarów) porzuconych przez prawowitego posiadacza po to by wyzbyć się ich własności w miejscu zwanym "wystawką". Własność ruchomej rzeczy niczyjej uzyskuje się w wyniku objęcie jej w posiadanie samoistne. Ksiega podatkowa nie przewiduje dokumentacji , poprzez którą mamy możliwość udokumentować ten rodzaj zdarzenia. Najważniejsze by właściciel firmy wskazał na źródło kupna artykułu i dowiódł jego nabycie. Najodpowiedniejszy w tym przypadku jest każdy "inny dowód", wskazujący sposób nabycia artykułów, miejsca ich pochodzenia oraz ich liczbę (może to być raport napisany przez podatnika). Ujęcie kosztów za pomocą dowodu wewnętrznego także pozostawia sporo niejasności, gdyż przepisy rozporządzenia w sprawie prowadzenia KPiR w paragrafie 14 ust. 2 wymieniają dokładnie przypadki, w których poniesione koszty uzyskania przychodów mogą być udokumentowane dowodami wewnętrznymi. Katalog tych zdarzeń jest zamknięty. Wśród nich nie ujęto zdarzenia gospodarczego , w którym dochodzi do sprzedaży uzyskanych nieodpłatnie artykułów, stanowiących towary handlowe, jednak w praktyce w tej sytuacji korzysta się z dowodów wewnętrznych. Sposób wyceny tych artykułów w celu remanentu jest uzależniona od rodzaju opodatkowania, które stosuje przedsiębiorca . Jeśli byłby płatnikiem VAT, to z uwagi na nie posiadanie dokumentu stwierdzającego nabycie artykułów handlowych, nie kwalifikuje się do skorzystania ze zwolnienia z VAT zaplanowanego dla towarów używanych. W takiej sytuacji należy go obciążyć podatkiem o stawce odpowiadającej danej grupie rodzajowej towarów (np. 23%). W przypadku podatników, którzy wybrali ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jako formę opodatkowania - nie został przewidziany nadający się sposób ewidencjonowania uzyskanych towarów. Wynika to z samej formy opodatkowania, w której nie są uwzględniane koszty prowadzonej działalności. Nie wyklucza to jednak przymusu przechowywania dowodów kupna. W momencie braku tego dowodu odpowiednim działaniem jest sporządzenie spisu tych artykułów do celów dowodowych. Podatnik jest zobowiązany wycenić towary handlowe według cen kupna lub zgodnie z ceną rynkową z dnia sporządzenia spisu, ale tylko gdy straciły na wartości od chwili nabycia. W wyżej wspomnianym przypadku wartość towaru wynosić będzie 0zł ale należy ją zwiększyć o koszty uboczne związane z nabyciem przedmiotu, w szczególności z jego kosztem transportu, załadunku i wyładunku albo ewentualnego ubezpieczenia w drodze.