Pomoc de minimis to model szczególniej pomocy ze strony państwa udzielanej osobom wykonującym działalność gospodarczą. W ramach tej pomocy mogą być dotowane na przykład organizacje wydarzeń kulturalnych, wydarzeń turystycznych, czy specjalistyczne usługi doradczo-szkoleniowe. Jest możliwość także udzielenia jej na rozwój działalności gospodarczej. Dotowanie przez pomoc de minimis jest określana przez przepisy wspólnotowe. Zgodnie z przepisami pomoc jest udzielana w wysokości limitu opisanego prawem. Od 2007 roku suma kwot pomocy de minimis nie może przekraczać 200 000 euro w okresie trzech lat budżetowych. Niższy limit, 100 000 euro, wyznaczono dla właścicieli działalności gospodarczych funkcjonujących w sektorze transportu drogowego. Równowartość w złotówkach należy ustalać zgodnie z kursem średnim NBP z dnia otrzymania pomocy. Pomoc de minimis przyznaje się na podstawie wniosku, który jest oceniany pod względem formalnym i merytorycznym, przez niezależnych ekspertów będących specjalistami w dziedzinie będącej przedmiotem oceny. Zaświadczenie z wyraźnym wskazaniem na charakter udzielonej pomocy, z użyciem określenia „de minimis”, przyznawane jest w dzień jej udzielenia, tzn. w dzień zawarcia umowy albo w dzień otrzymania decyzji. Jeśli pomoc otrzymuje spółka cywilna, uzyskuje ona poświadczenie z zsumowanymi kwotami, które przyznano poszczególnym jej wspólnikom. Zaświadczenie takie otrzymują też wszyscy wspólnicy.