W ustawie o podatku od towarów i usług omawiane są dwa sposoby sprzedaży wysyłkowej, różniące się od siebie jedynie metodą opodatkowania. Prawo dopuszcza zatem sposobność sprzedaży wysyłkowej „z terytorium kraju” oraz „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie zbliżone, jedyna różnica polega na formie i miejscu płatności VATu, który może zostać uiszczony na terytorium państwa, w którym znajduje się sprzedawca lub też na terenie państwa, gdzie jest adresat.
Dla powstania jednej z dwóch wspomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać wypełnione 2 warunki:
• Zbywający powinien być podatnikiem podatku VAT, zarejestrowanym na terytorium Unii (w jednym z jej krajów),
• Kupujący nie musi być podatnikiem podatku VAT, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeśli zaś osoba ta jest podatnikiem podatku VAT, powinien powstać warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik zostanie zwolniony podmiotowo od niniejszego podatku)
Sprzedażą wysyłkową nie będą objęte:
• Nowe środki transportu,
• Towary wysyłane przez opodatkowanego pośrednika,
• Towary montowane albo instalowane
W przypadku, gdy do czynienia będziemy mieć z towarami, które objęte zostały akcyzą, miejscem opodatkowania będzie każdorazowo państwo przeznaczenia.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”
Z tym typem wysyłki mamy do czynienia w przypadku, gdy produkt posyłany zostaje z terytorium jednego z państw Unii Europejskiej do Polski. Niniejszą transakcję określa art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w taki sposób będą sprzedawane, opodatkowane zostają w myśl prawa podatkowego, obowiązującego w Polsce, mimo to tylko do pewnego limitu sumy wszelkich transakcji – 35 000 euro. Po przewyższeniu niniejszego limitu, produkt musi być opodatkowany na terytorium kraju, w którym siedzibę ma nadawca.
Sprzedaż wysyłkowa „z terenu kraju”
Pod tym pojęciem stoi sprzedaż towaru, wysyłanego z obszaru Polski do innego państwa Wspólnoty. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W powyższym przypadku miejscem opodatkowania jest Polska. Jednak także i tu istnieje określony limit wysokości sumy zbycia na terytorium określonego państwa, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te określane są indywidualnie przez kraje wspólnoty, nie przewyższają jednak 100 000 euro. Po przewyższeniu podanej granicy, produkt zostanie opodatkowany według prawa podatkowego obowiązującego na terytorium państwa, do którego go wysłano.