Jako rekompensatę za przepracowane nadgodziny, na pisemny wniosek pracownika, pracodawca ma sposobność udzielenia mu czasu wolnego od obowiązków służbowych, odpowiedni do ilości godzin, które określa się mianem nadliczbowych. Jednak, jeśli pracownik sam nie wystąpi z takim wnioskiem, przedsiębiorca zobowiązany jest przydzielić mu o połowę wyższą ilość czas wolnego niż liczba nadliczbowo przepracowanych godzin. Jakkolwiek zakres czasu pracy pracownika jest mniejszy, to nie może być to powodem obniżenia należnej mu rekompensaty.
Nakładając na pracobiorcę powinność wypełniania obowiązków służbowych po pracy, pracodawca powinien pamiętać, nie tylko o rekompensacie pieniężnej lub rekompensacie w formie wolnych godzin od obowiązków służbowych, ale także o przepisach, które wyraźnie określają prawo pracobiorcę do wypoczynku. Co więcej zgodnie z art. 151 par. 3, w ciągu roku osoba zatrudniona nie ma prawa przepracować więcej, niż 150 godzin nadliczbowych. Nie przestrzeganie tego zapisu grozi odpowiedzialnością karną, nawet jeśli pracobiorca wyraził zgodę na pełnienie obowiązków służbowych ponad ustawową liczbę godzin.